آرامش

شاید خیلی خودخواهانه باشه که کسی تو این شرایط ریلکس باشه 

ولی خب من هستم 

نمیتونم بذارم برنامه هام بهم بریزن 

درسمو خوندم، قویتر از قبل 

رژیمم رو حفظ کردم ، سخت تر 

سنتور تمرین کردم ، بهتر 

به وسواسم غلبه کردم، بیشتر 

همیشه برای اینکه بتونم درس خوندن رو شروع کنم مجبور بودم همه جا رو برق بندازم 

ولی الان چند وقته رها کردم 

با همون ظرفهای تو سینک و میز پر از آت آشغال شروع میکنم به خوندن 

برای بقیه شاید اصلا مهم نباشه ولی واسه من هست 

چون از همه چی عقب میمونم 

با توجه به قطعی نت از اوضاع هیچ خبری ندارم 

ولی میگن همه چی تموم شده 

مشکل اینه که واسه کسایی که داغ دیدن هیچی تموم نمیشه 

بقیه میگن کرونا تموم شده 

ولی واسه کسی مثل من نه 

هیچی هیچوقت تموم نمیشه 

انارهایی که پست های قبل بهشون اشاره شد رو دیروز دون کردم 

بیشتر از پنج کیلو انار 

ولی دریغ از اینکه به دونه ازشون خورده باشم 

گذاشته بودم تو یخچال که امروز بخورم 

کالریش رو حساب کردم دیدم نمیتونم 

باز جایی نیست این متوهم برگشته اینجا 

رامین می‌دونه کی رو میگم 

صرفا بخاطر جناب مون

استرس امتحان بورد اگه نکشتت، قویترت می‌کنه 

بسیار افتان و خیزان دارم جلو میرم 

ولی نسبت به قبل بهتره 

هرچی شد، شد 

چیزی که بیشتر ازش میترسم پایان نامه‌س 

با این وضعی که پیش اومده اصلا نمیتونم مریض بگیرم 

قرار بود یکی از اساتید که کانال تلگرام داره و همه اعضاش بیمار ام اس هستن ، پیام بذاره و شماره منو بده که باهام تماس بگیرن 

که زدن تلگرام رو پوکوندن 

خدا لعنتشون کنه 

در حالت کلی قطع کردن اینترنت به نفعم شده 

چون وقتمو پای فیلم و یوتیوب نمی‌ذارم 

و به جاش درس میخونم 

ولی تو این دوره و زمونه بنظرم دیگه اینترنت جزو حقوق اولیه س 

که به لطف دوستان ما ازش محرومیم 

عوضش اگه گفتین چی داریم؟ 

پ.ن : دلم میخواد وبلاگ قبلی رو باز کنم ولی بخاطر نبود نت احتمالا همون فرد نامحترم همین حوالیه